Ücretsiz PPWR Denetiminin İçinden: 1. Günde Çıkan Üç Eksik

Ücretsiz bir PPWR denetimi kısa ve somuttur. Bir regülasyon mühendisi sizinle birlikte bir malzeme listesini adım adım inceler ve her bileşenin arkasındaki kanıtı, dayandığı PPWR maddesiyle karşılaştırır. Aynı üç eksik sık sık karşımıza çıkar. Çarpıcı değildirler, çözmesi de zor değildir. Belgelerin, ekibin aslında bildiklerinin gerisinde kaldığı ve bir makamın belge talebini henüz yanıtlamamış ekiplerin bakmayı bilmediği yerlerdir.

Bu yazı üç eksiği ele alıyor: her birinin nasıl göründüğünü, neden tekrarlandığını ve bunları doğru sırayla kapatan dört adımlık bir sırayı.

Aynı eksikler neden ilk sırada çıkar

Bu tekrar tesadüf değildir. Bir dosyaya ilk bakış bir test programı değil, belge incelemesidir. Her bileşen için soru basittir: dosyada, karşıladığını iddia ettiği PPWR şartıyla örtüşen bir kanıt var mı? Madde 15(2), üreticinin ambalajı piyasaya arz etmeden önce Ek VII'deki teknik dosyayı hazırlamasını ister; Madde 16(1) de tedarikçilerin bunun için gereken bilgileri üreticiye sağlamasını şart koşar. Aşağıdaki üç eksik, bu zincirin kopmaya yatkın olduğu yerlerdir.

Madde 15(10) uyarınca ulusal bir makam bu belgeleri isteyebilir ve sunmak için 10 gününüz vardır. Böyle bir talebi daha önce yanıtlamış ekipler bu eksikleri genellikle erkenden kapatır. Diğerleri ise eksikleri çoğu zaman ancak talep geldiğinde fark eder; bu da fark etmek için yanlış bir zamandır.

1. eksik: Kanıt yerine gayriresmî bir PFAS beyanı

Bir tedarikçi, gıdayla temas eden bir malzemenin PFAS içermediğini yazılı olarak teyit etmiştir. Beyan imzasız ya da tarihsiz olabilir veya yalnızca bir e-posta olarak durabilir. Hangi sınırları kapsadığını söylemez ve arkasında bir test raporu yoktur.

Neden tekrarlanır. Gayriresmî “PFAS içermez” beyanları PPWR sınırları uygulanmaya başlamadan önce yaygındı ve birçok dosyada hâlâ duruyor. Madde 5(5) soruyu değiştirdi. 12 Ağustos 2026'dan beri gıdayla temas eden ambalaj; tek bir PFAS için 25 ppb, PFAS toplamı için 250 ppb ya da polimerler dahil toplam PFAS için 50 ppm veya üzerinde PFAS içeriyorsa piyasaya arz edilemez. Genel bir beyan, bu sınırlardan hangisinin ve nasıl kontrol edildiğini göstermez.

Çözüm. Gıdayla temas eden malzemelerin her tedarikçisinden bir toplam flor test raporu ve PFAS'ın kasıtlı olarak eklenmediğine dair yazılı teyit isteyin. Komisyon rehberi (C(2026) 3702) işe toplam flor testiyle başlamayı öneriyor: 50 mg/kg'nin altında numune uygun kabul edilebilir. Bu değerin üzerinde, Madde 5(5)(c) uyarınca kimyasal tedarikçisinden florun ne kadarının PFAS olduğuna dair kanıt isteyebilirsiniz. Laboratuvarı, yöntemi ve tayin sınırını teknik dosyaya kaydedin (Ek VII, 2(d) ve 2(f) bentleri). Ayrıntılar için Madde 5 rehberimize bakın.

2. eksik: Arkasında kanıt olmayan bir geri kazanılmış içerik oranı

Geri kazanılmış içerik ürün föyünde yazılıdır, genellikle “%30 PCR” ya da “%30 geri dönüştürülmüş” şeklinde; ama dosyada bu rakamın nereden geldiğini gösteren hiçbir şey yoktur. Rakam doğru olabilir. Dosyayı okuyan hiç kimse bunu doğrulayamaz.

Neden tekrarlanır. Geri kazanılmış içerik oranları çoğu zaman ürün oluşturulurken ERP'ye girilir ve sonradan güncellenir. Arkalarındaki sertifikalar ve tedarikçi beyanları e-posta klasörlerinde, ortak sürücülerde ya da tedarikçi portallarında durur. Rakam ile kanıtı arasındaki bağ yalnızca birinin aklındadır. PPWR Madde 7'deki asgari oranlar en erken 1 Ocak 2030'dan itibaren uygulanacağı için birçok ekip kanıtı sonraya bırakır. Madde 7(6) uyarınca uygunluğun Ek VII kapsamındaki teknik dosyada gösterilmesi gerekecek; hesaplama ve doğrulama yönteminin ise 31 Aralık 2026'ya kadar bir uygulama düzenlemesiyle belirlenmesi gerekiyor (Madde 7(8)).

Çözüm. Her tedarik partisi için tedarikçinin tüketici sonrası (post-consumer) oranını, sertifika programını ve sertifika numarasını, toplama ve geri dönüşüm yerini ürün kaydına ekleyin. ISCC PLUS, EuCertPlast ve REDcert² gibi programlar bugün işe yarar kanıtlardır, ancak PPWR kapsamında henüz tanınmış bir program yoktur. Sertifikanın arkasındaki veriyi de saklayın. Ayrıntılar için Madde 7 rehberimize bakın.

3. eksik: PPWR sınıfı olmayan bir geri dönüştürülebilirlik sınıfı

Ürün föyünde bir geri dönüştürülebilirlik harfi, örneğin B sınıfı görünür ve ekip bunu PPWR sınıfı olarak okur. Yakından bakıldığında harf bir sektör tasarım kılavuzundan, ulusal bir GÜS sisteminden ya da eski bir değerlendirmeden gelir. PPWR, A, B ve C sınıflarını tanımlar (Madde 6(3), Ek II Tablo 3), ancak bu sınıfları belirleyecek kriterler henüz kabul edilmedi. Üç eksik içinde en az göze çarpanı budur.

Neden tekrarlanır. Sınıf harfleri çoğu zaman önceki çerçevelerden ya da gönüllü araçlardan devralınır ve olduğu gibi taşınır. Yöntemler farklıdır ve PPWR yöntemi henüz yoktur: Komisyon, geri dönüşüm için tasarım kriterlerini 1 Ocak 2028'e kadar yetki devrine dayalı düzenlemelerle kabul etmek zorunda (Madde 6(4)). Sınıf şartı 1 Ocak 2030'dan ya da bu düzenlemelerden 24 ay sonra, hangisi daha geçse o tarihten itibaren uygulanır. Bugün hesapladığınız her PPWR sınıfı bir tahmindir.

Çözüm. Devralınan her sınıfı tahmin olarak işaretleyin ve kaynağını, yöntemini ve tarihini kaydedin. RecyClass gibi kılavuz puanlarını yasal sınıf olarak değil, planlama sinyali olarak kullanın. Geri dönüşüm için tasarım koşulu uygulanmaya başlayana kadar Komisyon rehberi, 94/62/AT sayılı Direktif'teki geri dönüştürülebilirlik şartına ve EN 13430:2004 uyumlaştırılmış standardına işaret ediyor. Ayrıntılar için Madde 6 rehberimize bakın.

Ürün föyündeki bir sınıf, arkasındaki yöntem kadar değerlidir. Madde 6(4) kriterleri kabul edilene kadar dürüst PPWR sınıfı bir tahmindir ve dosya bunu açıkça belirtmelidir.

Dört adımlık çözüm sırası

Üç eksiğin tamamı, sizin kontrolünüzdeki işlerle ve erkenden başlatmanız gereken tedarikçi yanıtlarıyla kapatılabilir. Sıra önemlidir: başkalarına bağlı olan işlerle başlayın.

1. 1. adım: Tedarikçi taleplerini gönderin. Gıdayla temas eden malzemelerin her tedarikçisinden toplam flor test raporu ve PFAS'ın kasıtlı olarak eklenmediğine dair beyan isteyin. Geri kazanılmış malzeme tedarikçilerinden tüketici sonrası oranı, sertifika programını, sertifika numarasını ve toplama ile geri dönüşüm yerlerini isteyin. Madde 16(1), tedarikçilerin teknik dosya için ihtiyaç duyduğunuz bilgileri size sağlamasını şart koşar.
2. 2. adım: Elinizdekileri ekleyin. Mevcut test raporlarını, sertifikaları ve tedarikçi beyanlarını dayandıkları ürün kayıtlarına bağlayın. Eksik ya da süresi geçmiş olanları listeleyin ve 1. adımdaki taleplerle birlikte takip edin.
3. 3. adım: Devralınan sınıfları yeniden etiketleyin. PPWR kriterlerinden gelmeyen her geri dönüştürülebilirlik sınıfını kaynağı, yöntemi ve tarihiyle birlikte tahmin olarak işaretleyin. Bu, 3. eksiği şimdilik kapatır ve sonraki yeniden değerlendirmeyi kolaylaştırır.
4. 4. adım: Her değişikliği kaydedin. Her değişiklik için ilgili PPWR maddesini, kullanılan kanıtı, onaylayan kişiyi ve tarihi not edin. Teknik dosyayı ve AB uygunluk beyanını, tek kullanımlık ambalajlarda piyasaya arzdan itibaren 5 yıl, yeniden kullanılabilir ambalajlarda 10 yıl saklayın (Madde 15(3)). Bu adım kolayca atlanır, ama aynı eksiğin geri gelmesini en çok bu adım önler.

İç adımlar aylar değil günler sürer. Tedarikçi yanıtları daha uzun sürer; bu yüzden ilk onlar başlar. İkinci bir göz isterseniz, ücretsiz bir PPWR denetiminde bir regülasyon mühendisiyle birlikte bir malzeme listesini inceleriz. Kanıt eksiklerini ve her birinin dayandığı maddeyi alarak ayrılırsınız.